گزارشی از جراحی ترمیم بکارت در ایران
«در شب زفاف و پس از آن که عروس و داماد به حجله می رفتند، فردی به عنوان
ینگه در پشت در منتظر می ماند تا دستمالی را که نشان از سلامت دختر است
تحویل بگیرد و با نشان دادن آن به مادر شوهر و مادر زن انعامی نیز نصیب خود
کند. اگر دستمال سفید بود که غوغایی به پا می شد و بی آبرویی دختر و
خانواده وی را به همراه داشت و احتمال داشت به دست پدر یا برادر "باغیرت"،
خونش "مثل سگ" ریخته شود. البته این اتفاق کم می افتاد. گاه عروس سر داماد
را کلاه می گذاشت و دستمالی را که به خون کبوتر آغشته بود، به کار می برد.


  *گزارشی از جراحی ترمیم بکارت در ایران *

*خطر در کمین شماست*


«رسم دستمال بینی، مربوط به ایرانی است که هنوز علم پزشکی در آن پیشرفت
نکرده بود و جراحی دخترانی که پیش از ازدواج خود را "لو" داده بودند، رایج
نشده بود.» محمود کتیرایی - از خشت تا خشت

سابقه جراحی هایمن یا پرده بکارت در ایران از نظر تاریخی دارای مبنای دقیقی
نیست؛ چرا که همواره پنهانی انجام می شده و کمتر سخنی از آن می رفته است.
به همین دلیل، سابقه و میزان رواج آن، ثبت نشده است.

اما می توان گفت به موازات افزایش آزادی های روابط دختران و پسران و گسترش
روابط جنسی، این نوع جراحی نیز افزایش داشته است.

جراحی پنهانی، بدون استفاده از روش‌های علمی

تغییر در هنجارهای اجتماعی و سبک زندگی، افزایش روابط جنسی دختران و
پسران را به همراه داشته است، اما همچنان بسیاری از دختران و پسران، وجود
هایمن (پرده بکارت) را به عنوان پیش شرطی برای ازدواج، مهم می شمارند.

بههمین دلیل، انجام جراحی ترمیم هایمن در ایران رشد قابل توجهی داشته،
بهطوری که به نظر می رسد بسیاری از ماماها و پزشکان متخصص زنان این
نوعجراحی را انجام می دهند.

فراگرفتن این نوع جراحیبه صورت تجربی است. به این معنا که فردی که دارای
اطلاعاتی در حد یک فوقدیپلم مامایی است، تنها با چند بار حضور هنگام این
جراحی، توانایی جراحیرا پیدا خواهد کرد. جراحی که شامل زدن چند بخیه است که
بیش از نیم ساعتوقت نیاز ندارد و همیشه نیز در مطب و در ساعات خلوت انجام
می شود.

خانمدکتر شیوا، که خود نیز چند مورد جراحی هایمن انجام داده، می گوید
که نبودمنابع آموزشی سبب شده تا این عمل، به صورت تجربی فراگرفته
شود: «تماممنابع علمی پزشکی که در دانشگاه ها تدریس می شود، براساس منابع
خارجی استو روش های خاص آن نیز تشریح شده است. به طور مثال برای جراحی های
گوش،حلق، بینی و امثال آن روش های مختلفی وجود دارد که هر کدام نیز تشریح
شدهاست؛ اما از آن جایی که این نوع عمل در دیگر کشورها معنایی ندارد،
هیچمنبع علمی برای آن موجود نیست. در فارسی هم اگر منابعی باشد، برای
سرپوشگذاشتن بر روی این موضوع، مخفی مانده و یا می ماند و تنها از طریق
تجربیمی توان این کار را انجام داد.»

در واقع هر کس شیوه خاص خود را به کار می گیرد که حاصل مشاهدات پیشین وی به
عنوان دستیار پزشک بوده است.

دستمزدهای میلیونی برای چند بخیه

براساساظهارات دکتر شیوا، کل جریان عمل محدود به زدن چند بخیه است که در
نهایتمنجر به خونریزی در شب زفاف شود. براساس نرخ بازار دارویی کشور، قیمت
نخبخیه ایرانی ۶۰۰ تومان و خارجی آن سه هزار تومان است؛ اما هزینه زدن
اینبخیه ها در نقاط مختلف تهران متفاوت است.

هزینهاین عمل نیم ساعته که همراه با بی حسی موضعی است، از ۲۰۰ هزار تومان
تاهفت میلیون تومان در تهران متغیر است. این نوع نوسان قیمت بستگی به
ایندارد که مطب در کجای تهران (شمال، شرق، غرب و یا جنوب) واقع شده باشد.

درجراحی های ساده هزینه ها از ۲۰۰ هزار تا ۵/۱میلیون تومان متغیر است؛
امادر جراحی هایی که از روش های جراحی پلاستیک و لیزر به عنوان از بین
بردنجای بخیه استفاده می شود، ارقام تا ۷ میلیون تومان نیز افزایش می یابد.
این نوع جراحی ها نیز در مطب انجام می شود و حدود ۵/۱ ساعت زمان می برد.
تنها امتیاز آن این است که در این شیوه، حتی پزشکی قانونی نیز متوجه
ترمیمهایمن نمی شود.

رونق بازار این ماماها به حدیاست که مامایی که تا چند سال پیش در ورامین
کار می کرده، بعد از ارتقایمحل کارش به خیابان خراسان، پیروزی و بعد از آن
میدان هفت حوض، اکنون درجردن مطب دایر کرده است.

گروه سنی مراجعان و انگیزه جراحی
بسیاریاز پزشکانی که این عمل جراحی را انجام می دهند، از گفتگو درباره آن،
بخصوصبا خبرنگاران پرهیز دارند. این پزشکان که مراجعان خود را هم با احتیاط
وصرفا در صورت داشتن معرف می پذیرند، حتی اگر تایید کنند که این در این
عملجراحی شرکت داشته اند، بلافاصله تاکید می کنند که آن را صرفا در
مواردیمعدود برای دوستان و آشنایانشان، و فقط «به قصد کمک» انجام داده اند.

از سوی دیگر، مراجعان هم تلاش می کنند تا حد امکان هویت و مشخصات شخصی خود
را پنهان نگه دارند و ردی از خود، برجای نگذارند.

دراین شرایط، نمی توان آمار درستی در خصوص سن مراجعان و یا تغییراتی که
ظرفسال های گذشته در این خصوص داشته ارایه کرد؛ اما بر اساس حدس هایی که
برخیدکتران از روی چهره مراجعانشان زده اند، می توان تخمین زد که سن
مراجعاناز ۱۴ تا زیر ۳۰ سال است.

دکتر شیوا که بیشترمراجعانش دختران ۲۰ تا ۲۴ ساله بوده اند، علت تمایل
دختران به انجام اینجراحی را نوعی «عذاب وجدان» و برای «تسکین روح» می داند.

«بیشتر دخترانی که به من مراجعه می کنند، به دلیل قرار گرفتن در شرایط
عاشقانه و یا وابستگی به طرف مقابل تن به این رابطه داده اند و پس از آن به
دلیل درگیری های روحی که برایشان ایجاد شده و یا موقعیت ازدواجی که برایشان
پیش آمده، اقدام به جراحی می کنند. این دختران به نوعی، اخلاقیات برایشان
اهمیت بالایی دارد و درونشان ریشه دارتر است. این گروه معمولاً از خانواده
های مذهبی و سنتی هستند؛ اما گروه دیگری هستند که روابط جنسی بخشی از زندگی
شان است. این گروه نیاز و ضرورتی برای جراحی نمی بینند.»

به اعتقاد دکتر مصطفی اقلیما، رییس انجمن علمی مددکاران اجتماعی ایران و
بازرس مجمع انجمن های علمی گروه پزشکی، دلیلی که دختران را به این نوع
جراحی ترغیب می کند، خانواده های سنتی و «متعصبی» است که وجود هر رابطه ای
را برای دخترانشان ننگ آور می دانند.

ببرخی از این خانواده ها، اگر از روابط دوستی دخترانشان، حتی در سطحی ساده
باخبر شوند، آنها را «دختران بدی» تلقی می کنند که باید طرد یا مجازات
شوند؛ مجازاتی که در جامعه های بسته تر و سنتی تر، حتی تهدید به مرگ را هم
شامل می شود.


تنهایی در اتاق جراحی

دکتر شیوا می گوید: «در اکثر موارد دختران تنها به مطب مراجعه می کنند و
حتی پسرانی که با آنها رابطه داشته اند نیز حاضر نیستند با آنها همراه
شوند؛ شاید به این دلیل که حاضر نیستند مسوولیت عملی را که انجام داده اند،
برعهده بگیرند؛ حتی در شرایطی که هزینه آن را خود پرداخت کرده باشند. در
این موارد نوعی اصرار از سوی پسر برای انجام این عمل وجود دارد که دلیل آن
"از سر باز کردن" دختر است.»

او در خصوص «داستان سرایی»های دختران هنگام بازگویی شرح حال خود، می گوید:
«دختران در بدو ورود ابتدا سناریویی را که از پیش طراحی کرده اند را می
گویند. اکثراً می گویند که یا وقتی از دیوار می پریدند، ضربه خورده اند، یا
با شدت به تخت خورده و یا زمانی که پدرش در حال تنبیه وی با چوب بوده، دچار
این اتفاق شده؛ اما پس از آن، گریه و ناله شان شروع می شود و حقیقت را می
گویند.»

حاکمیت روش‌های سنتی در کنار روابط آزاد

بسیاری از پسرهای نسل کنونی، روابط جنسی را جزیی اصلی و تفکیک ناپذیر از
دوستی های خود می دانند و آن را روابطی طبیعی بر می شمرند که نشانه «رهایی
از تفکرات پوسیده و سنتی» است. اما عمر این باور، تا زمانی است که بخواهند
شریک زندگی مشترک خود را انتخاب کنند.

پسرهای امروزی هنوز هم هنگام ازدواج خواهان دختری هستند که پیش از آن رابطه
ای نداشته است. از همین رو است که هنوز هم همچون سالیان پیش، نامعمول نیست
که خانواده دختر و پسر، دختر را پیش از ازدواج نزد ماما ببرند تا از صحت و
سلامت وی مطمئن شوند.

دکتر شیوا می گوید: «معمولاً دخترانی که دچار "مشکل" هستند، چند روز پیش از
مراجعه همراه خانواده، به تنهایی می آیند و با اعلام مشکل خود، درخواست می
کنند که مساله پنهان بماند.»

دکتر اقلیما، مدعی است که بخش عمده ای از مردان در یک رابطه به دنبال
برقراری روابط جنسی هستند و احساسات و داشتن دوستی هم فکر برایشان بی ارزش
است.

او میگوید: «بسیاری از مردان با وجود آن که با دختران زیادی دوست بوده و
رابطهداشته اند؛ اما هنگام ازدواج به سراغ فردی می روند که چیزی از گذشته
وی وروابطش نمی دانند و یا خانواده سلامت اخلاقی وی را تایید می کنند. در
واقعندانستن را بهتر از دانستن می دانند و از سوی دیگر برای آن که شنیدن
دروغبرایمان لذت بخش تر است، دروغ را بهتر باور می کنیم. دختران نیز به
دلیلشرایط نامناسب فرهنگی و اجتماعی که وجود دارد، علی رغم آن که به عنوان
یکانسان باید از لذت های زندگی بهره مند شوند؛ اما برای ادامه زندگی
مجبوربه پنهان کاری هستند. پس بسیاری اقدام به جراحی می کنند.»

رییسانجمن علمی مددکاران اجتماعی ایران، معتقد است: «زمانی که قانون را
مردانمی نویسند، همه چیز به نفع آنان و در جهت لذت بردن و جلب رضایت آنان
است ودر مقابل این زن است که باید سرکوب شود، زیبایی های خود را پنهان کند؛
چراکه شهوت طلبی مردان به پای آنان نوشته می شود، غافل از این که این مرد
استکه با استفاده از روش های مختلف چرب زبانی و بازی در نقش یک عاشق،
بهدنبال به دست آوردن زن است که پس از بهره مندی نیز به سادگی وی را رها
میکند و زنی را برای مدت ها شکست خورده، افسرده و نامطمئن نسبت به جامعه
برجای می گذارد.»

با وجود آن که در روابط دختران وپسران ظرف سال های گذشته تغییرات زیادی
ایجاد شده، اما همچنان تفکر سنتیوجود دارد که ریشه آن در مردان، قوی تر از
دختران است. چه طی این سال ها،دختران بسیاری خود را با «تفکر نوی» آزادی
روابط وفق داده اند و باوردارند که این روابط علاوه بر ارضای یک نیاز، برای
افزایش عشق و علاقه لازماست و باید از آنچه «تفکرات پوسیده مادربزرگ ها» می
نامند، گذر کرد؛ امااز سوی دیگر همچنان این تفکر در مردان وجود دارد که
دختری که امروز با تواست و تن به خواسته تو داده، فردا روز نیز می تواند از
آن دیگری باشد.

دکتراقلیما، در این زمینه نیز می گوید: «در شرایطی که بیشتر پسران مخصوصاً
زیر۲۷ سال، رابطه جنسی را به طور کامل تجربه کرده اند، می توان دریافت که
اینافراد با زنان و دخترانی که در همین جامعه هستند، رابطه داشته اند؛ اما
باحذف و ندیده گرفتن موارد خود، به سراغ فردی می روند که اطلاعاتی از
ویندارند، که این این امر ناشی از عدم قبول واقعیات موجود و تمایل
بهندانستن حقیقت و دروغ شنیدن است.»